اکبر احمدپور, اکبر
دانشگاه فردوسی مشهد

Published : 4 Documents Claim Missing Document
Claim Missing Document
Check
Articles

Found 4 Documents
Search

درمان با محرمات احمدپور, اکبر
فقه و اصول سال. Û´Û¶, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¹Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v46i17.19251

Abstract

این پرسش از دیرباز در میان فقیهان مطرح بوده است که آیا می‌توان به‌وسیله محرمات به درمان بیماری‌ها پرداخت و بهبودی و تندرستی را از این رهگذر برای بیماران به ارمغان آورد، یا ورود در این عرصه، حتی به انگیزه درمان نیز ممنوع و ناروا است؟ البته استفاده از حرام در درمان بیماری‌ها، آنجا که بهره‌وری‌هایی به جز خوردن و آشامیدن، مورد نظر باشد، چندان مشکل‌ساز و حساسیّت برانگیز نیست، اما آنچه بیشتر مورد گفتگو و مناقشه است، خوردن و آشامیدن شیئی حرام با هدف درمانگری است، که در این زمینه هرچند بیشتر فقیهان، به ویژه متقدمان آنان، درمانگری با حرام را، چه به صورت مطلق، و یا در برخی از محرمات، ناروا دانسته و آن را بر نتابیده‌اند، اما دیدگاهی که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته جواز درمان با همه محرمات، بدون در نظر داشتن تفاوت میان آن‌ها است؛ از این رو به منظور تبیین این دیدگاه و استحکام‌سازی آن، دلایل پنج‌گانه‌ای سامان یافته، و تلاش شده است با فراهم‌سازی شرایط و پاسخ‌دهی به احتمالات معارض و نقد دیدگاه‌های رقیب، زمینه‌های پذیرش و مقبولیّت این نظریّه تا حدودی فراهم آید.
بازخوانی حکم فقهی شرکت در نماز جماعت مخالفان و اقتدا به آنان با رویکرد ویژه به دیدگاه امام خمینی (ره) مرویان حسینی, سید مهدی; فخلعی, محمد تقی; احمدپور, اکبر
فقه و اصول سال. Û´Û¸, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v48i25.30404

Abstract

بخش قابل توجهی از گزاره‌های موجود در ابواب مختلف فقه شیعی مبین وظیفة عملی مکلفان نسبت به مخالفان مذهبی است. مقصود از مخالفان مذهبی در معنای عام آن تمام افرادی‌اند که از نظر عقیدتی، اعتقادی جز باور شیعة اثناعشری دارند. در این میان اهل سنت به عنوان گروه عمده‌ای از مخالفان مذهبی امامیه در لسان فقهای شیعی به طور خاص مخالف نام گرفته‌اند. یکی از مهم‌ترین، بحث‌انگیزترین و در عین حال پرکاربردترین گزاره‌های فقهی مربوط به مخالفان در باب عبادات، مسئلة شرکت در نماز جماعت و اقتدا به ایشان است. تمام فقهای امامیه حکم اولیۀ شرکت در جماعت مخالفان و اقتدا به آنان را منع و عدم جواز دانسته‌اند. اما در مقام بیان حکم ثانویه میان ایشان اتفاق نظر نیست. برخی فقط قائل به جواز شرکت در جماعت مخالفان و همراهی با آنان در صورت تحقق شرایط خاص‌اند. در حالیکه برخی دیگر مثل امام خمینی و شاگردان مکتب فقهی ایشان افزون بر جواز شرکت، اقتدا به مخالفان را هم جایز دانسته‌اند. در این مقاله ضمن بازخوانی اقوال و آرای فقهی دربارۀ این مسئله، به بررسی ادلۀ فقها در حکم اولیه و ثانویه پرداخته شده، دیدگاه و نظریۀ مختار دربارۀ کیفیت حضور در جماعت مخالفان در شرایط خاص، با رویکرد ویژه به دیدگاه امام خمینی بیان شده است.
An examination of selling forbidden meat to unbelievers احمدپور, اکبر
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i23.36555

Abstract

The question has long been asked whether the meat of animals not purified in accordance with Islamic law and thus considered ‘dead’ can be sold to non-Muslims who do not adhere to Islamic legal purification. Can the profits of such a trade be earned and enjoyed, or will it be unlawful and prohibited? In fact, selling ‘the dead’ in terms of their non-food advantages, whether to Muslims or unbelievers, has been considered as permissible by a number of jurists. Nevertheless, as regards their trade for edible consumption, most jurists favor the jurisprudential theory advancing the prohibition of selling ‘the dead’ even to non-Muslims. The present article, however, is in favor of selling forbidden meat to unbelievers. Hence, this study analyzes and critiques the reasons proposed by those who consider this trade as prohibited. In addition, a number of reasons supporting the notion of permissibility will be provided.
Critique and Study of the Reasons for the Widely Known Viewpoint on the Ritual Impurity of the Unbelievers’ Underage Children احمدپور, اکبر
فقه و اصول سال. Û´Û¹, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v0i0.51608

Abstract

One of the issues that has been more or less discussed among jurists and has followed by some discourses has been the innate impurity of the unbelievers’ underage children. The Sunni jurists believe in the cleanliness (ṭahārat) of human beings despite their type of tendencies and beliefs, which naturally includes the unbelievers’ children, too. In contrast, however, most of the Shī‘as believe that the unbelievers’ underage children follow their fathers and, like them, are considered as impure. In support to their viewpoints, these jurists have provided reasons that are all of them, as well as their evidences, critically reviewed and their feeble arguments are shown from different aspects and finally the theory of physical purity of the unbelievers’ children, whether in the field of the people of Scripture or the polytheists, is approved and some evidences have also been provided in this respect.