هر٠نوتیک و اصول فقه: نگاهی به انواع قصدی گرایی در غرب و ٠قایسة آن با دیدگاه تفسیری اصولیان شیعه

عابدی سرآسیا, علیرضا
علمی سولا, محمدصادق
علمی سولا, محمدکاظم

Journal of Fiqh and Usul
سال. Û´Û², شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸Ã

نظریة معروف در زمینة معنا و تفسیر متن، «قصدی گرایی» نامیده می شود که می گوید: «معنا یا تفسیر یک اثر، با نیت صاحب اثر، مرتبط بوده یا توسط آن تحدید و تعیین می گردد». در این جستار، ابتدا مهم ترین اقسام قصد و نیت، بررسی شده‌اند، از جمله: 1) قصد روان شناختی و قصد پدیدارشناختی؛ 2) قصد معنایی، قصد مقوله ای، و قصد انگیزشی؛ 3) قصد واقعی و قصد فرضی؛ 4) قصد درونی و قصد بیرونی. سپس، انواع مختلف قصدی گرایی، از یکدیگر متمایز گشته و توضیح داده شده اند. قصدی گرایی می تواند تقسیم شود به: (1) قصدی گرایی معنایی و قصدی گرایی تفسیری؛ (2) قصدی گرایی واقعی و قصدی گرایی فرضی(قصدی گرایی واقعی، شامل هر یک از (الف) افراطی یا (ب) معتدل، و قصدی گرایی فرضی، شامل هر یک از (الف) اصلی یا (ب) عصری)؛ (3) قصدی گرایی انحصاری و قصدی گرایی شمولی. در پرتو این تمایزها، نقاط اشتراک و اختلاف دو دیدگاه قصدی گرایی غربی و قصدی گرایی شیعی، روشن گردیده است.
کلید واژه ها: هرمنوتیک، قصدی گرایی واقعی و فرضی، قصدی گرایی معتدل و افراطی، قصدی گرایی انحصاری و شمولی قصدی گرایی اصلی و عصری.