cover
Article Per Year (5 Year)
All
Home Page
OAI Link
Editorial Team
Contact
Reviewer
Google Scholar
Contact Name
-
Contact Email
-
Phone
-
Journal Mail Official
-
Editorial Address
-
Location
,
INDONESIA
Journal of Fiqh and Usul
Published by Ferdowsi University of Mashhad Press
ISSN : -     EISSN : -     DOI : -
Core Subject : Social,
Law, Crime, Criminology & Criminal Justice
Arjuna Subject : -
Articles 303 Documents
 24   25   26   27   28 
The Shī‘a and SunnÄ« Textual Origins of Uṣūl ‘Amaliya (Practical Principles) حقیقت پور, حسین; فخلعی, محمدتقی; حائری, محمدحسن
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (262.509 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.47935

Abstract

در پژوهش‌های فقهی و اصولی معاصر کاوش در خاستگاه‌های مسائل و پی‌جویی ریشه‌های تاریخی مفاهیم و آراء، به تدریج بخشی از مبادی تصوری و تصدیقی را به خود اختصاص داده است. روشی که بی‌تردید فهم عمیق موضوع و مسأله تنها در پرتو آن میسور خواهد بود. ارائه پژوهشی دقیق در مباحث اصول عملیه نیز از این قاعده مستثنا نیست. مقاله حاضر به تحقیق در خاستگاه‌های تاریخی مباحث عام اصول عملیه پرداخته و تلاش کرده با مطالعه استقرائی همزمان در متون سنی و شیعی متقدم به پرسش‎هایی چون نحوه ورود این مفاهیم در دیوان مباحث اصولی و فقه استدلالی، ویژگی‌های مشترک، رویکرد متقدمان به اصول عملیه، ترتیب طرح این اصول، جایگاه و رابطه‏ی آن‌ها با یکدیگر و نظم موجود در میان آن‌ها پاسخ گوید.حاصل این تحقیق این است که اصول عملیه گرچه مبانی استواری در آموزه‏های ائمه (ع) دارد لیکن در عرصه تدوین، خاستگاه‏های این اصول در متون اصول و فقه استدلالی اهل تسنن سراغ گرفته می‌شود. دیگر اینکه اصول عملیه در رویکرد متقدمان شیعه و سنی دارای دو ویژگی کلی است: نخست آنکه قطعی است و دیگر این که نسبت به امارات در رتبه پایین‌تر قرار دارد.
The Impact of Intent on Willful Murder رضایی زارچی, فاطمه; میر خلیلی, سید احمد
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (193.637 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.48957

Abstract

قتل عمد یکی از شدیدترین جرائم جامعه بشری است که روزبروز گستردگی بیشتری می‌یابد. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر قصد در تحقق قتل عمد به واکاوی مستندات فقهی پرداخته است؛ و چون عمده دلیل در مباحث کیفری ادله نقلی است و جنبه تعبدی بر سایر جنبه‌ها غلبه دارد؛ ادله روایی بصورت خاص مدنظر قرارگرفته است. براساس یافته‌های پژوهش حاضر در صورت اثبات قصد قتل، عمد خاص صورت می‌گیرد که علاوه بر تقصیر عامد، محکومیت او به قصاص قطعی است؛ ولی درصورتی‌که قصد قتل برای قاضی احراز نگردد و تنها نشانه عمد بودن، استفاده از آلت قتاله باشد؛ هرچند تقصیر به جهت استفاده از آلت قتاله ثابت است ولی این عمدِ عام حکم قصاص درپی ندارد و روایتی که مستند حکم به قصاص واقع شده، اضافه بر ضعف سندی از نظر دلالت نیز معارض دارد؛ و با سایر روایات و اصل احتیاط حاکم بر دماء مغایر است. بنابراین نمی‌توان در مورد عمد عام، حکم قصاص را اثبات کرد هرچند تقصیر و مجرم بودن فاعل، قطعی است.
A Legal-Judicial Exploration into the Legal Character of Power of Attorney (Combined ‘Aqd and Īqā‘) علی اکبری بابوکانی, احسان; جوادی, محمدحکیم
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (232.409 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.57469

Abstract

به رغم این که در دکترین حقوقدانان و فقها ضوابط تمیز عقود از ایقاعات روشن است، اظهار نظر در مورد ماهیّت برخی از اعمال حقوقی به دلیل شباهت‌هایی که با عقد و ایقاع دارند، همچنان مشکل است. نهاد وکالت گرچه به صراحت قانون مدنی و قول مشهور در میان فقها و نویسندگان حقوقی عقد محسوب است، لیکن در تعیین ماهیت حقوقی آن همچنان اختلاف‌نظر وجود دارد. برخی ماهیت وکالت را عقد دانسته و گروهی نظر به ایقاع بودن آن داده‌اند. عده‌ای نیز نتوانسته‌ یکی از دو دیدگاه را ترجیح دهند، ماهیت آن را برزخی بین عقود و ایقاعات دانسته‌اند. شک در خصوص عقد یا ایقاع بودن وکالت، به دو ماده 656 و 681 قانون مدنی بازمی‌گردد. چه، ماده 656 صراحتاً از عقد بودن وکالت سخن گفته ولی ماده 681 به گونه‌ای تدوین شده که نظریه ایقاع بودن وکالت را به ذهن نزدیک می‌کند. پذیرش اذنی بودن عقد وکالت هم عاملی در جهت تقویت همین نظر است. نویسندگان در مقاله حاضر بر این عقیده‌اند که بر حسب مبانی و تعریف و آثار وکالت، ابداع تأسیس جدیدی بنام ایقاع مرکب و پذیرش وکالت به عنوان مصداقی از آن، راهگشا و حل کننده اختلافات است.
Exploring the Rule of “Ta‘zÄ«r is Left to the Discretion of the Ruler” and a Case Study of Discretionary Prison Sentence شایق, مهدی; شایق, محمدرضا
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (250.288 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.59193

Abstract

Defining the type of punishment is an important matter about ta‘zīr (discretionary punishment) which, in turn, is an important and everyday issue in the judicial system. Some scholars believe that according to the rule of “ta‘zīr is left to the discretion of the ruler”, the ruler enjoys considerable leeway in deciding an appropriate form as well as the amount of punishment, while other scholars say that the freedom given to a judge through this rule is restricted to the amount of punishment and the form of punishment is out of his jurisdiction. The first group of scholars, in addition to the lexical references, has resorted to explicit hadiths received regarding the issue, as well as the ordinances that show the vast scope of the authority a ruler possesses. The paper, after criticizing the above-mentioned reasons, presents evidence from hadiths to refute the wide authority of a ruler claimed by these scholars. Moreover, even supposing such wide authority of a ruler, the punishments like imprisonment are inconsistent with some principles and general rules like wizr (personal responsibility of offence) and “ta‘zīr must be more lenient than ḥadd”.
A Jurisprudential Critique of Prescribing Death Penalty for Drug Crimes کلانتری خلیل آباد, عباس; متولی زاده نائینی, نفیسه; گلستان رو, صدیقه
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (369.466 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.62743

Abstract

تجارت مواد مخدر، پدیده‌ای است که سال‌ها جامعه بشری را تهدید می‌کند و قانون‌گذاران در کشورهای گوناگون، در پی راهکاری برای پیشگیری از وقوع آن و برخورد با مرتکبان این جرم هستند. قانون‌گذار جمهوری اسلامی ایران نیز با سیاست جنایی سرکوبگرانه و تعیین مجازات سنگین با این پدیده مجرمانه مواجه شده است. یکی از مجازات‌هایی که در این باره تعیین شده، مجازات اعدام است. پرسشی که در این باره مطرح می‌شود، آن است که آیا تعیین مجازات سنگین مرگ برای تجارت مواد مخدر از دیدگاه فقه اسلام درست است؟ مبنای فقهی آن چیست؟ از دیدگاه حقوقی آیا چنین تقنینی، موجه است؟ پژوهشگران در این پژوهش با بررسی مبانی فقهی و حقوقی به نقد این شیوه قانون‌گذاری کیفری درباره مواد مخدر پرداخته و در پی اثبات این مطلب هستند که تجارت مواد مخدر یک جرم تعزیری است. تعیین مجازات اعدام به گونه‌ای که در قانون مبارزه با مواد مخدر آمده است، پشتوانه فقهی محکمی ندارد و نیازمند اصلاح است.
Analyzing the Efficiency Elements of Jurisprudence (Case Study, the Terms of Enjoining the Right and Forbidding the Wrong) رضائي راد, عبدالحسين
فقه و اصول سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (197.382 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i3.63225

Abstract

The paper is to examine the objections to the efficiency of some jurisprudential issues especially concerning the matter of enjoining the right and forbidding the wrong through the case study of its terms like: having enough knowledge about the right and the wrong, capability and power, safety, and the chance of impact. It also explores the origins of the harming consequences that have been brought about by such impractical approaches to jurisprudence and religion, the consequences like issuing infeasible or contradictory rulings that have resulted in the suspension of such practices as enjoining the right and forbidding the wrong. Then, it proposes the working methods for improving the efficiency and applicability of such jurisprudential issues.
The Criterion for Fulfilling Rights in Debts in Case of Increasing the Purchase Power of Money on Due Date of Obligation ???? ??? ???, ??? ???? ???; ?????, ???? ???; ?????, ???? ???
??? ? ???? ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7
Publisher : ???????? ??????? ?????? ????

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (223.593 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i4.43193

Abstract

The value of credit money decreasing over time; but for some reason it may be increasing, as well. Given the decrease of the money value, there are clear jurisprudential views about amount of payment of the debt on due date; however, given the increase of the money value, what amount should the debtor pay? Answer to this important question is on one hand subject to accurate study of the dimensions of credit money and on the other hand to providing clear jurisprudential proofs. The hypothesis that this article is seeking to prove is that the purchase power of money in debt is the criterion for fulfillment of right in case of increase and decrease of money value. Therefore, in case of substantial increase of money value, payment of less nominal amount of money than the money received is unobjectionable; but in case of slight increase of money value, payment of the nominal amount is considered as full settlement of a debt.  
Typology of Fatwā Documented by Prohibition of Sadd al-Dharāyi‘ (Evasive Legal Devices) in Imāmiya Jurists’ Supposition ?????, ????; ????? ????, ????; ?????, ????
??? ? ???? ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7
Publisher : ???????? ??????? ?????? ????

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (215.007 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i4.46202

Abstract

The validity of sad al-dharāyi‘ (evasive legal devices) is among the age-old controversial problems of jurisprudence and principles of jurisprudence of legal schools. In the meantime, the Imāmī jurists have had a negative approach in methodology of Islamic jurisprudence (‘ilm al-uṣūl) toward its validity. What is noteworthy is that irrespective of the uṣūlī viewpoints of the Imāmī jurists, we find instances from among their fatwas that by way of causal inference in them they seem to be one of the referents of sadd al-dharāyi‘ and this indicates the non-homogeneity of the uṣūlī and jurisprudential viewpoints of the Imāmī jurists in the problem in question. Despite similar designations such as unlawful premise in Imāmīya’s principles of jurisprudence, the existing discrepancy can be a totally verbal dispute and resolve no difference between them in practice. The present article is intended to enumerate the jurisprudential evidences and referents in respect to its claim and tries to find sadd al-dharāyi‘ as applicable to them by way of causal inference in these referents.
Analysis of Liability (Ḍamān) Based on “Delictual Exchange” and its Impact on Lawsuits of Civil Responsibility ??????, ????????; ?????, ????
??? ? ???? ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7
Publisher : ???????? ??????? ?????? ????

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (219.534 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i4.46720

Abstract

There are two major viewpoints in jurisprudence concerning the analysis of the nature of delictual liability (ḍamān-i qahrī). One viewpoint analyzes liability based on mere damage and the other based on delictual exchange. What is meant by delictual exchange in regard to delictual liability is that the ownership of the wasted property is, by order of the judge, handed over to the perpetrator of the damage and the ownership of its substitute (badal) to the person who has incurred the loss. With this analysis, the delictual exchange of badal and mubaddal (substituted) is by the judge’s order, whose   approval has significant impacts in the field of civil responsibility. For instance, according to this disposition, the components left over from the wasted property and the due rights belong to the perpetrator of damage, or in some instances that the usurped property is utilized somewhere and is valueless due to separation, the person who has incurred a loss merely deserve demanding its substitute and cannot ask for the very usurped property besides the damage. Similarly, acceptance of delictual exchange can be resulted in presentation of a new theory concerning the nature of ḥaylūla (lit. break or separation) substitute under the title of exchange of the inaccessible property’s benefits and the substitute.   
Legal-Jurisprudential Study of Changing the Endowment Properties for the Better ??? ??????, ????; ??????? ???? ????, ????????
??? ? ???? ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7
Publisher : ???????? ??????? ?????? ????

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | Full PDF (276.554 KB) | DOI: 10.22067/jfu.v50i4.50415

Abstract

وقف، نهادینه سازی نوع دوستی و یکی از یادگاران بزرگ انبیاء الهی است که در شریعت اسلامی نیز از اهمیت به‌سزایی برخوردار شده است. با تشکیل ادارات و سازمان‌های اوقاف، این نهاد با اهدافی گوناگون از جمله مصلحت اندیشی درباره موقوفات، تحت کنترل قانون و حکومت در آمده است. از این رو تبدیلِ موقوفات به احسن، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مسائل وقف در میان فقهاء مورد بحث قرار گرفته است. برخی تبدیل یا بیع موقوفات را در شرایط غیر عادی مجاز و بعضی به طور کلی هرگونه تغییر، تحول و تبدیل را منع کرده‌اند. در این مقاله، نخست به جواز یا عدم جواز بیع یا تبدیل به احسن موقوفات پرداخته شده است. در ادامه با ارائه دلایل، مستندات و مسوّغات از این بحث به میان آمده که تبدیلِ موقوفات به احسن و در نتیجه، استفاده مطلوب‌تر از آن، منطبق بر نظر اصلی واقف است و توجه به این مهم، به مصلحت موقوفات و یکی از عوامل مهم حفظ، گسترش و استمرار آن‌ها در سطح جامعه خواهد بود.  

Page 26 of 31 | Total Record : 303

 24   25   26   27   28 

Filter by Year

0000


Reset
Filter By Issues
All Issue ???? 40 ????? 3: ????? ????? 81? ????? ? ?????? 1387 ???? 51 ????? 4: ????? ????? ??9? ?????????8 ???? 51 ????? 3: ????? ????? ??8? ????????8 ???? 51 ????? 2: ????? ????? ??7? ??????????8 ???? 51 ????? 1: ????? ????? ??6? ???? ???8 ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7 سال. Û´Û², شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û°, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¶, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¹, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û´, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û±, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û´, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¸, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û´, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û´, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û³, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û·, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û², شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û±, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û¶, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¶, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û³, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û¶, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à More Issue