cover
Article Per Year (5 Year)
All
Home Page
OAI Link
Editorial Team
Contact
Reviewer
Google Scholar
Contact Name
-
Contact Email
-
Phone
-
Journal Mail Official
-
Editorial Address
-
Location
,
INDONESIA
Journal of Fiqh and Usul
Published by Ferdowsi University of Mashhad Press
ISSN : -     EISSN : -     DOI : -
Core Subject : Social,
Law, Crime, Criminology & Criminal Justice
Arjuna Subject : -
Articles 303 Documents
 17   18   19   20   21 
الگوی علم‌شناسی غایت‌محور مصطفوی فرد, حامد; ایماندار, حمید
فقه و اصول سال. Û´Û¸, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v0i0.31202

Abstract

قدما معمولاً به تبعیت از ارسطو دانش‌ها را با ملاک موضوع طبقه‌بندی می‌کردند. این ملاک مشکلاتی را همچون عدم فراگیری همه علوم و به دست نیاوردن یک رده‌بندی جامع از دانش‌ها و ... پدید آورده بود. برای مثال، مسائل برخی علوم همچون کلام و اصول فقه و یا فقه و حقوق و یا تاریخ و جغرافیا و ... چنین ارتباطی با موضوعات خود ندارند و همه مسائل آن‌ها از عوارض ذاتیه موضوعشان خبر نمی‌دهند. در اینجا بود که برخی چون محقق خراسانی و بسیاری از اصولیان پس از وی، به «غایت» تمسک جستند. این دیدگاه که به دلیل نقصان الگوی علم‌شناسی ارسطویی شکل گرفته، خود نیز با کاستی‌هایی روبرو بوده که موجب شده است محققانِ بعد از صاحب کفایه، به تعدیلاتی در آن روی آورند، برخی الگوی علم‌شناسی ارسطویی (موضوع‌محور) را کارآمدتر بدانند و دسته‌ای دیگر نیز الگوی سومی غیر از اینها را ارائه دهند و حتی به سمت رویکردهای تلفیقی و قراردادی گرایش پیدا کنند.
احسان به جمع (احسان جمعی) و نقش آن در مسئولیت مدنی حکمت نیا, محمود; فیاضی, مسعود
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i21.31281

Abstract

قاعده احسان یکی از قواعد مسلم فقهی است که رافع مسئولیت مدنی فرد در اتلافی است که در فرایند احسان به دیگران وارد می‌کند. قدر متیقن از این قاعده در جایی است که در احسان صورت گرفته حسن فاعلی و حسن فعلی توامان وجود داشته باشد. در احسان به فرد شرط است که خود احسان باید اتلاف گونه یا سبب زیان‌بار باشد؛ اما وقتی طرف احسان یک جمع است و آن احسان نیز فی‌نفسه نه اتلاف است و نه سبب زیان‌بار، این سوال مطرح است که اگر در ضمن آن برخی از افراد جمع متضرر شدند آیا به فاعل آن ضمانی تعلق می‌گیرد یا خیر؟ در این مقاله با تفکیک مواردی که جمع به صورت عام مجموعی مورد احسان قرار می‌گیرند یا عام استغراقی یا عام علی البدل، ثابت شده که در جایی که احسان به نحو عام مجموعی و با لحاظ مصلحت عمومی صورت می‌گیرد، جریان قاعده و رفع ضمان بدون اشکال است. در همین صورت نیز تلاش شده با معیار عرفی کالدور- هیکس ضابطه‌ای برای درستی مصلحت در نظر گرفته شده ارائه شود.
تأمّلی در قاعده انگاری «أولویت دفع مفسده از جلب منفعت» واعظی, میرزامحمد
فقه و اصول سال. Û´Û¸, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v0i0.32631

Abstract

یکی از مباحث مدّنظر علمای علم اصول، «أولویت دفع مفسده نسبت به جلب مصلحت» و ترجیح جانب نهی است که به‌صورت موجبۀ جزئیه پذیرفته شده است؛ أولویت مذکور به‌مثابه یک قاعده در بین فقها با نام «دفع المفسدة أولی من جلب المنفعة» شهرت یافته که در مسمّای آن «مفسده» با «مصلحت» یا «منفعت» تقابل یافته است. در مجموع در أولویت مذکور چهار قرائت را می‌توان مورد سنجش قرار داد که قرائت چهارم یعنی تقابل «منفعت» و «مفسده»، صلاحیت قاعده‌مندی را داراست، هرچند که فقها آن‌را مورد لحاظ قرار نداده‌اند. همچنین به زعم نگارنده قرائت اول از این أولویت نیز که مستفاد از حکم عقل است، قابلیت ضابطه‌مند شدن با چهار مؤلفه نوع تکلیف، نوع واجب، کمیت و کیفیت احتمال را داراست.
سیر تکوین نظریه خلع درفقه امامیه محقق, مریم السادات
فقه و اصول سال. Û´Û¸, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v48i24.32046

Abstract

دراین نوشتار سعی شده، با نگرشی دقیق به روند تاریخی «خلع» در دو فراز قبل از اسلام در عربستان و بعد از اسلام، چگونگی آفرینش نظریه‌های پی‌درپی و تکوین «نهاد خلع» به شکل کنونی را که پشتوانه قانون‌گذاری ایران قرارگرفته، به دست آوریم. در ضمن بیان دیدگاه‌های فقها به دو جریان فکری در حوزه‌ی انحلال نکاح از ناحیه زوجه برخوردیم که نشانگر جرقه‌ی فکر جدیدی در این نهاد حقوقی و فاصله‌گیری از نظرگاه فقهای متقدم (ابن بابویه، شیخ صدوق، سید مرتضی) بود. اولین فکر با عنوان «وجوب خلع»، توسط ابوالصلاح حلبی پایه‌گذاری و توسط علامه حلی مستدل گردید، اما دیدگاه‌های آنان در این زمینه مجرای جریان انحرافی شد و «خلع» از ابتدای این دوره به پیروی از سلار، از اقسام طلاق و از جانب زوج قرار گرفت و مبدع ایده دوم با نام «خلع معوض» شهید ثانی و سپس میرزای قمی بود، پس از استخراج این دو نظریه، به نظر می‌رسد می‌توان، با الهام از دیدگاه فقهای متقدم، در «نهاد خلع کنونی» بازنگری کرده و نظریه‌ی نوینی را پایه‌گذاری کرد.
Identifying dementia as an issue قبادی, کاوه; علمی, محمد رضا
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i23.32855

Abstract

Since the formulation of rulings is directly related to the refinement of issues, the present paper aims at outlining the extent of a mental disorder namely dementia, so that from this perspective an acceptable separation between this and other psychiatric disorders can be achieved in the realm of jurisprudence. Evaluation of narratives, comparing jurisprudential rulings issued in the case of people with mental disorders in various chapters of jurisprudence, and the use of methods such as lexical aggregation and subtraction of meanings, form the basis of achieving that objective. In addition, examining literal and technical meanings, as well as the errors of case-sensitive meanings pertaining to identification of the issue have been perceived as inevitable. The study shows that one of the most important factors involved in the making of ambiguous and ineffective rulings in the case of psychiatric patients is the lack of proper understanding of mental disorders and their definitional boundaries. Therefore, it is suggested that before any investigation and articulation of rulings, every mental disorder should be compared with neighboring concepts; so that in addition to a clear understanding of the subject, the intermingling of titles and the articulation of non-efficient rulings can be avoided. Moreover, by drawing a link between mental disorders in jurisprudence and the ones in psychology, an approximation to the images of the two sciences will be made and the question of efficiency of jurisprudential rulings shall also be considered.
The fulfillment of promises, obligatory or recommended?(mostahab)? کلانتری, علی اکبر
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i22.33123

Abstract

In the popular view, the fulfillment of promises is recommended, apparently its reason being, in addition to consensus, some traditions. However, all of these reasons appear to be distorted and unreliable. On the contrary, we find a lot of traditions and evidence which entail the necessity to fulfill promises.
The Ruling for Circumambulation on the Upper Floors of Ka‘ba عنایتی راد, محمد جواد
فقه و اصول سال. Û´Û¹, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/jfu.v0i0.33225

Abstract

Circumambulation literary means turning around something paralleled with sensual and spiritual surrounding. The soundness of circumambulating on the floors higher than the Ka‘ba is relied on the conventional verity of circumambulation and relevance of the location of the House to the traditions and annexation of the air of the Mosque and Ka‘ba to the Mosque and Ka‘ba. Besides being weak in chain of transmission, the traditions relied on have no fully approved evidentiary proof either; and the verse ﴾and go about the Ancient House﴿ (Q. 22: 29) and the traditions of circumambulation of the House in conjunction with non-lenient conventional understanding appear to take the House itself as a pivot for circumambulation.
An essay on the methodology of obligatory prohibition of forbidden trade from the viewpoint of Imam Khomeini شیخی نصرآبادی, مجید رضا; یزدانی, محمد مهدی
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i22.33257

Abstract

How to deal with the prohibiting forbiddance in the context of trade is the difficult mystery of forbidden professions (makāsib muharrameh). Some would consider it as an autumn breeze, impeding the thriving transactions of the market; others perceive the encounter of the forbidding prohibition with trade as a collision of two chemicals getting mixed with each other and producing a third material; still others think of this contact as a bomb hitting the bottom of a building totally destroying it and disintegrating its parts. The methodology to identify the prohibition of impermissible trade is the key first step in the study of forbidden professions, including recognition of the subject ‘the prohibition of forbidden trade’. On the one hand, jurists believe that legally prohibited acts such as wine trade or transactions based on usury are invalid and ownership transfer is thus not achieved; on the other hand, most jurists believe that the obligatory prohibition of these legal exercises entails a specific and independent prohibition. Thus, the challenge of the problem is that it is not clear how a transaction that is invalid and in fact has not happened can ever be forbidden; especially knowing that according to some views, the mere empty give and take does not entail prohibition. The present paper seeks to mention and analyze and critique the viewpoints of jurists. It also aims at collecting prohibited legal actions and relying on Qur’anic verses it tries to derive a correct methodology for identifying independent and non-independent prohibition.
An exploration into the concept of ‘assisting with sins’ in imami jurisprudence opinions شیخ الاسلامی, محمدعلی
فقه و اصول سال. Û´Û·, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/fiqh.v47i21.33313

Abstract

The notion ‘assisting with sins’ is a rule founded upon argumentations from the Qur’an and tradition, reason and consensus, and its authority is unassailable. There is almost no dispute as regards its authority, whereas the implications of the term have always been controversial and contested among the jurists. What has been considered as important in this research is the study of the history and transformation of Shiite jurisprudential views on this issue from the beginning. For this purpose, a descriptive analytical method has been adopted based on the application of library documents. A look at the opinions of jurists demonstrates how greatly diverse they are as regards their different definitions of ‘assisting with sins’, where most of those definitions are based on conventional understanding. On how to adapt the concept of ‘assisting’ with conventional understanding, various criteria have been mentioned, mostly referring back to one criterion expressed and explained best by Sheikh Ansari, i.e. assisting with preliminaries whose benefits are exclusively ḥarām. Finally, based on a summary of the statements and theories, it can be concluded that in case of failure of conventional understanding as regards the problem, the criteria for a correct application of the common understanding must be intentionality of the assistant.
The Impacts of Oath of Knowledge Denial in Jurisprudence and Iran’s Law مافی, دکتر همایون; رضایی مقدم, رضا
فقه و اصول سال. Û´Û¹, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±Ã
Publisher : انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد

Show Abstract | Download Original | Original Source | Check in Google Scholar | DOI: 10.22067/jfu.v49i4.33384

Abstract

The proofs presented to the court of justice for proving or defending a legal case, if proved effective, have certain impacts that the necessity of knowing them in order to timely use the “proof” in legal procedure and success in it cannot be ignored. Among these proofs is the oath of knowledge denial, which due to the silence of the legislator and the jurists’ diversity of views, studying its outcomes requires further in-depth consideration to achieve the above-mentioned propositions. The oath of knowledge denial is in fact a decisive (battī) oath that can comprise of specific effects on the claim of knowledge and the main claim. Similarly, in case of refusal, it can have considerable effect on the claim in terms of rejecting the oath and swearing rejected oath by the claimant. Also, by accepting the existence of some similar effects between the oath of knowledge denial and other types of oath, the exemption from swearing a decisive oath and the non-provability of the main claim by swearing is considered to be among the specific effects of the oath of knowledge denial.

Page 19 of 31 | Total Record : 303

 17   18   19   20   21 

Filter by Year

0000


Reset
Filter By Issues
All Issue ???? 40 ????? 3: ????? ????? 81? ????? ? ?????? 1387 ???? 51 ????? 4: ????? ????? ??9? ?????????8 ???? 51 ????? 3: ????? ????? ??8? ????????8 ???? 51 ????? 2: ????? ????? ??7? ??????????8 ???? 51 ????? 1: ????? ????? ??6? ???? ???8 ???? 50 ????? 4: ????? ????? ??5? ?????? ???7 سال. Û´Û´, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û´, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û³, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û·, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û², شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û±, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û¶, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¶, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û³, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û¶, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û², شماره. Û±: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û·, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û°, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û±: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¶, شماره. Û³: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¹, شماره. Û´: شماره پیاپی Û±à سال. ÛµÛ°, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û´, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Ûµ, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û±: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¹, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û±, شماره. Û²: شماره پیاپی Û¸à سال. Û´Û´, شماره. Û´: شماره پیاپی Û¹à سال. Û´Û¸, شماره. Û²: شماره پیاپی Û±à سال. Û´Û¸, شماره. Û³: شماره پیاپی Û±à More Issue